Polaków modlitwa po włosku ;)

Wakacje ładnych kilka lat temu. Francja. Sanktuarium w Lourdes. Chcemy iść na Mszę Św. Sprawdzamy grafik. Okazało się, że Msza Św. po polsku już była. A następna będzie jutro wieczorem, ale nas już nie będzie. Postanowiliśmy, że pójdziemy na nabożeństwo w języku włoskim. Poszliśmy. Części stałe jakoś człowiek kojarzył ;) Pomodlić się też można było. Nic nie stało na przeszkodzie. Wychodzimy po Mszy Św. Wtedy kuzyn zadał nam pytanie:

- No to o czym było kazanie? 

Motoryzacyjnie

Z opowieści koleżanki :)

Mały Jasio, pięcioletni syn powyższej koleżanki, jest na etapie poznawania liter i pisania pierwszych wyrazów. Szczęśliwy, że umie pisać, podbiega do swego taty i mówi: 

- Tato, a wiesz, że umiem pisać "samochód"? 

- Tak??? - zdziwił się rodziciel. - To bardzo trudny i długi wyraz. 

Jasio z dumnie wypiętą piersią pokazuje tacie kartkę, a tam... AUTO. 

O konflikcie pokoleń

Na wspomnienia mi się zebrało... ;) 

Studia. Egzamin z pozytywizmu. Pytanie: "Konflikt pokoleń w literaturze polskiego pozytywizmu". Wybrałam sztandarową pozycję, czyli "Nad Niemnem" i zaczęłam opowiadać... Tylko... Za nic nie potrafiłam sobie przypomnieć imion i nazwisk bohaterów, o których opowiadałam... :D Moja wypowiedź wyglądała zatem mniej więcej tak: "Syn i jego ojciec... No i ojciec z synem... Ojciec do syna... Ale i syn z ojcem..." Tak kluczyłam i kluczyłam... Pani profesor miała coraz szerszy uśmiech... A ja z przejęciem opowiadałam. Skończyłam. Egzaminatorka popatrzyła na mnie i powiedziała: 

- Benedykt i Witold Korczyńscy. 

- Właśnie o nich mi chodziło - szybko dodałam. 

Lekcja przyrody

Dwóch uczniów klasy IV przyszło do biblioteki: Jacek i Placek. Stanęli przy mojej koleżance i zaczęli z nią rozmawiać. Przyszły także dwie uczennice klasy VI, a dyżur pełniła dziewczynka z klasy V. W pewnym momencie Jacek zaczął pani opowiadać: 

- Proszę pani, a Placek na przyrodzie powiedział, że on to pozapładnia wszystkie dziewczyny w szkole. A pani powiedziała, że on nie ma czym. 

Szóstoklasistki pokładały się ze śmiechu. Natomiast spokojna piątoklasistka, która przysłuchiwała się owej rozmowie, zapytała zdumiona: 

- Ale o co chodzi? 

Końska rodzina

Koleżanka z pracy opowiadała, jak to bawiła się jej córeczka. Dziecko układało sobie historie z wykorzystaniem figurek koników. 

- To jest tato konik... To jest jego żona... Hmmm... Koniczka. 

- Małgosiu, żona konia to kobyłka - zareagowała natychmiast przebywająca w pobliżu mama. 

- Dobrze. To jest tato konik... - kontynuowała zabawę dziewczynka. - To jest jego żona kobyłka. A to ich syn żebrak. 

:D

Cudowny balsam

Koleżanka przeglądała w domu katalog jednej z popularnych firm kosmetycznych. Przewracała kartki, czytała, analizowała... Na jednej ze stron natknęła się na cudowny balsam, który natychmiast po zastosowaniu optycznie wyszczuplał nogi, sprawiał, że cellulit stawał się mniej widoczny, dawał nogom lekki połysk... I w ogóle same ochy i achy. Koleżanka podeszła z tym katalogiem do swojego męża. 

- Może bym sobie taki balsam kupiła, co? Zobacz, co on potrafi. 

Mąż wziął katalog, przeczytał, co tam o tym specyfiku napisano, popatrzył na małżonkę, pokiwał głową, a po chwili retorycznie zapytał:

- I ty w to wszystko wierzysz? 

Makaron contra kartofel

Kilka ładnych lat wstecz. Imieniny u cioci. Mmmm... Pyszności na stole :D Daniem głównym był makaron z sosem bolognese. Niebo w gębie. Zachwytom nie było końca. W pewnym momencie ciocia pyta mojego tatę: 

- I jak, Stefanku? Smakowało? 

Tato tak popatrzył na ciocię, potem na talerz... 

- No dobre... Ale wiesz co? Następnym razem to ty kartofli ugotuj. 

:D